Benim bu duyguya rastlamam çok erken yaşlarıma rastlar. Buzdolabının tam takır olduğu bir evin uzun holünde, bedenimde soğuğu duyduğumda ilk anlamıştım bu duygunun ne demek olduğunu. Doğalgaz pahalıydı ve evi ısıtacak bir insan topluluğu yoktu. Bomboş bir evin uzun holünün…
Sakallarıma ilk beyazlar düştüğünde anlamamıştım.O zaman bir şey yoktu. Bana en yakın olanlar eksildiğinde de anlamadım.Aslına bakarsanız ben çok yaşamadım.Hayat sahnemin başrolündeki insanlar erken gittiler sadece.O zaman da üstünde durmadım,sadece daha yalnız hissettim. İzlediğim futbolcular antrenör olmaya başladığında,benden on yaş…
Cuma akşamı buzdolabını açtığında karşılaştığı manzara, aslında hayatının kısa bir özeti gibiydi: Kocaman dolabın ortasında, kaderine terk edilmiş bir tabak makarna. Üzerinde hafif bir kuruma, kenarlarında hüzün, ortasında ise iki günlük yalnızlık vardı. Adam bir süre makarnaya baktı. Makarnanın da…
Günümüz ilişkileri artık destanlarla değil; listelerle anlatılıyor.
Bazen insanlar çok konuşur.
Bazen birileri susar.
Ama bazı anlar vardır ki... konuşan sadece biri değildir.
Ses, sabrı aşındırır.
Kelimeler, bir felaket gibi iner.
Ve sen, sadece dinliyormuş gibi yaparsın...
Çünkü başka bir çıkış yoktur.
Bu, bir buluşma hikâyesi değil.
Bu, hayatta kalma çabasıdır.